To stała, miesięczna odpowiedzialność za komunikację inwestycji, żeby działała jak system: content + rytm + narracja. Nie sprzedajemy „postów”, tylko przewidywalną egzekucję miesiąc w miesiąc. Różnica CORE/PLUS/TOP to zakres odpowiedzialności: liczba kanałów, paliwo (on-site) i warstwa PR/wideo, a nie „więcej wrzutek”.

Efekt: spójna komunikacja bez przerw i bez ręcznego gaszenia tematów co tydzień.

Obsługa social to kanałowa egzekucja, a retainer komunikacji obejmuje też paliwo (żeby było z czego publikować) i narrację (żeby to miało sens sprzedażowo). W tym modelu zakres rośnie przez odpowiedzialność: dokładamy PR/redakcję, dodatkowe kanały i short-form, zamiast licytować się liczbą postów. To chroni jakość i operacyjność, bo bez paliwa i zasad posty szybko zamieniają się w „ładne nic”.

Efekt: komunikacja nie rozjeżdża się na improwizacji i braku materiału.

CORE wystarcza, gdy potrzebujesz stałej obecności i spójnego przekazu bez napinki na „markę”, PR czy rozbudowę kanałów. Dostajesz Meta Duo (IG+FB jako 1 ekosystem) + dzień produkcyjny on-site raz na kwartał rozliczany pro-rata. CORE jest za mało, gdy komunikacja ma budować zaufanie „na wyższej półce” (treści redakcyjne) albo gdy potrzebujesz drugiego kanału i mocniejszego rytmu.

Efekt: minimalny, stabilny system komunikacji zamiast przerw i losowej jakości.

Przechodzisz na STANDARD, gdy sama obecność nie wystarcza i inwestycja musi „wyglądać poważnie” oraz konsekwentnie budować kontekst. STANDARD dodaje strategię komunikacji jako onboarding (jednorazowo), warstwę PR/redakcyjną co miesiąc oraz dodatkowy kanał obok Meta Duo (np. LinkedIn). To też częstsze zasilanie paliwem (on-site co 2 miesiące), więc treści nie kończą się po dwóch tygodniach.

Efekt: komunikacja przestaje być płaska i zaczyna pracować jak system, nie jak konto.

Przechodzisz na PLUS, gdy sama obecność nie wystarcza i inwestycja musi „wyglądać poważnie” oraz konsekwentnie budować kontekst. PLUS dodaje strategię komunikacji jako onboarding (jednorazowo), warstwę PR/redakcyjną co miesiąc oraz dodatkowy kanał obok Meta Duo (np. LinkedIn). To też częstsze zasilanie paliwem (on-site co 2 miesiące), więc treści nie kończą się po dwóch tygodniach.

Efekt: komunikacja przestaje być płaska i zaczyna pracować jak system, nie jak konto.

TOP ma sens, gdy inwestycja jest większa/dłuższa/bardziej konkurencyjna i ma zbyt wiele wątków, żeby ogarniać to „w tle”. Dostajesz dwa ekosystemy (Meta Duo + dodatkowy kanał), redakcję PR x2/miesiąc i short-form pack (6 reelsów/miesiąc). Paliwo on-site startowo jest pro-rata (1 dzień/3 mies.) z decyzją o podbiciu po 3 miesiącach, gdy widać realne zużycie materiału.

Efekt: komunikacja działa jak silnik w skali, bez spadku jakości i bez wyczerpywania zespołu.

W CORE masz 1 ekosystem: Meta Duo, czyli Instagram + Facebook traktowane jako jedna odpowiedzialność miesięczna. W PLUS bazą jest Meta Duo, ale dochodzi 1 dodatkowy kanał jako osobna logika (np. LinkedIn). W TOP pracujemy już „w skali”: Meta Duo + dodatkowy kanał, czyli łącznie 2 ekosystemy.

Efekt: zakres jest czytelny i policzalny, zamiast „wrzucamy wszędzie trochę”.

Tak, jeśli LinkedIn ma konkretną rolę: wiarygodność, komunikaty „poważniejsze”, kontekst pod sprzedaż i relacje B2B (np. PR, partnerzy, inwestorzy). Jeśli celem jest wyłącznie „więcej zasięgu”, LinkedIn zwykle rozmywa focus, bo wymaga innego języka i innego materiału. W PLUS/TOP traktujemy to jako osobną odpowiedzialność, żeby nie udawać, że to ten sam content co IG.

Efekt: kanały są dobrane pod funkcję, a nie pod checklistę „musimy mieć”.

Paliwo to realny materiał źródłowy: zdjęcia, postępy, fakty, ujęcia z inwestycji, których nie da się zastąpić stockiem bez utraty wiarygodności. Bez paliwa retainer szybko wpada w powtarzanie tych samych tematów albo „ładne grafiki o niczym”. Dlatego w każdym tierze masz PA-PRM-U06 on-site rozliczany pro-rata, tylko z różną częstotliwością.

Efekt: miesiąc w miesiąc masz z czego komunikować, bez udawania i bez przepalania zaufania.

To dzień produkcyjny na miejscu, który zasila bank materiału do komunikacji i pozwala utrzymać rytm bez proszenia klienta co tydzień o zdjęcia. W CORE to 1 dzień/kwartał (pro-rata), w PLUS 1 dzień/2 miesiące (pro-rata), w TOP startowo 1 dzień/3 miesiące z decyzją o podbiciu po 3 miesiącach. Częstotliwość dobieramy nie „dla sportu”, tylko pod tempo sprzedaży, liczbę wątków i zużycie materiału.

Efekt: przewidywalny dopływ materiału zamiast suszy contentowej.

Da się, ale wtedy odpowiedzialność za paliwo musi przejść na klienta i musi być cykliczna (np. paczka materiałów raz w miesiącu). Bez tego jakość spada do stocków i ogólników, a komunikacja traci wiarygodność — szczególnie w nieruchomościach. On-site to nie „fanaberia kreatywna”, tylko mechanizm utrzymania jakości i spójności.

Efekt: albo masz paliwo i system, albo masz feed, który wygląda jak każdy inny.

To miesięczny blok redakcyjny, który tworzy treści „poważniejsze” niż opis posta: komunikaty, artykuły, teksty do obiegu sprzedażowego i marketingowego. W PLUS jest to 1×/miesiąc, w TOP 2×/miesiąc, bo rośnie liczba wątków i potrzeba konsekwentnego tłumaczenia wartości. To buduje zaufanie i daje handlowcom materiał do wysyłki, a nie tylko „ładne grafiki”.

Efekt: inwestycja wygląda jak marka, a nie jak katalog z Canvy.

Bo PLUS i TOP to już system, a nie „prowadzenie profilu” — bez zasad wszystko zacznie się rozjeżdżać po 2–3 tygodniach. Onboarding strategii zamyka: filary narracji, ton, granice (co wolno/nie wolno), formaty i zasady akceptacji. To jest jednorazowy koszt, bo ustala reguły gry na kolejne miesiące, ale nie jest miesięczną egzekucją.

Efekt: komunikacja jest spójna i skalowalna, zamiast „zmieniamy kierunek co tydzień”.

Musi być 1 osoba decyzyjna i SLA na akceptację (np. 48h), inaczej rytm będzie nierealny. Pracujemy batchami (pakietowo), żeby nie robić 20 mikro-iteracji i nie blokować publikacji. Jeśli akceptacje robi 6 osób, to nie jest problem „social mediów”, tylko procesu decyzyjnego po stronie klienta.

Efekt: treści wychodzą regularnie, bo decyzje są szybkie i jednoznaczne.

Short-form pack to produkcja reelsów jako stały rytm obecności, a nie kreacje „pod reklamę” i „wynik”. W TOP masz 6 reelsów/miesiąc (2 bloki po 3), w PLUS często robimy wersję lżejszą jako utrzymanie rytmu. Kampania reklamowa wymaga innej pracy: testów, wariantów, budżetu i optymalizacji — i jest osobnym zakresem.

Efekt: reelsy wspierają system komunikacji, zamiast udawać performance bez budżetu.

Bo pierwsze 3 miesiące to wdrożenie systemu: ustawienie zasad, rytmu, paliwa i jakości, a nie „docelowy cruise control”. Po 90 dniach widać, czy tier jest trafiony (CORE→PLUS, PLUS→TOP), czy paliwo jest wystarczające i czy proces akceptacji nie zabija tempa. Potem przechodzimy na cykl 6-miesięczny, bo komunikacja działa w czasie, nie „na próbę co miesiąc”.

Efekt: decyzje o skali podejmujesz na faktach z działania, a nie na obietnicach z prezentacji.